PETIT BASSET GIFFON VENDEEN,jedna z wielu odmian francuskich gończych, jest rasą, której początki sięgają XVI w. Petit, lubPBGV- jak nazywają go myśliwi, wywodzi się od znacznie większego od siebie Gryfon'a Vendeen'a.

Zarówno wygląd jak i osobowość tego małego myśliwego są tak intrygujące jak urocze. Jednak należy pamiętać, że Petit jest po pierwsze i przede wszystkim myśliwym stworzonym do tropienia zwierzyny za pomocą swego perfekcyjnego węchu. Poza tym, jest on przystosowany do otoczenia i terenów zachodniej Francji, skąd pochodzi. Wandea, to region odznaczający się gęstymi zaroślami, ciernistymi krzewami i kamieniami. Te wyjątkowo trudne warunki wymagały odważnego, wytrzymałego i czujnego łowcy, który byłby odporny zarówno fizycznie jak i psychicznie.

Petit Basset Griffon Vendeenjest dumnym członkiem ok. 28 ras gończych, które do dzisiaj hodowane są we Francji by, tak jak wieki wcześniej, służyć myśliwym. W całej Europie, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie używane są do tropienia małej zwierzyny, zwłaszcza królików i zajęcy, a czasami nawet ptaków łownych. Tak jak większość francuskich gończych, posiada małą i dużą wersję, które specjalizują się w różnych rodzajach zdobyczy. Grand Basset Griffon Vendeen jest używany do polowań na tak duże zwierzęta jak sarny czy wilki.

Próby określenia wzorca rasy nie były podejmowane aż do drugiej połowy XIX w. Sędziowie na Francuskich Wystawach oceniali psy nie posługując się żadnym wzorcem. W 1898 r. został zatwierdzony pierwszy, oficjalny wzorzec dla Francuskiego Basset'a Griffon'a. I choć ułatwił on ocenę, brak było rozróżnienia na Grand i Petit Basset'a. Rodzina Dezamy, której głową był Paul Dezamy ( pierwszy prezes świeżo założonego - 1907r. - Klubu Basset'a Griffon'a Vendeen'a ), zasłynęła z pierwszego rozdzielenia standardów dla Grand i Petit Basset'a. Tak więc od 1909 r. wzorzec rozróżniał dwa typy Basset'a. Pierwszy liczący sobie 34 - 38 cm, drugi zaś 38 - 42 cm. Petit wyróżniał się głównie mniejszym rozmiarem i czasami pół-skrzywionym łapami. Większy, czyli Grand, zawsze miał proste łapy.

W 1950r. Francuski Związek Łowiecki opublikował nową księgę wzorców, w której Petit Basset Griffon Vendeen uzyskał swój własny, oficjalny wzorzec i został uznany za osobną rasę. Jednak wciąż praktykowano krzyżowanie Petit'a z Grand'em. W efekcie szczeniaki z tego samego miotu brały udział w wystawie, jedne jako Petit'y, a inne jako Grand'y. Paul Dezamy sam nie hodował Petit'ów, ale zasłyną z wyhodowania 42 cm Grand'ów, zwanych "42 Dezamys".

W końcu, w 1975r. dzięki staraniom pana Huberta Dezamy (trzeciego prezesa Francuskiego Klubu Basset'a) krzyżowanie Grand'ów z Petit'ami zostało zabronione. Jednak przez wieloletnią praktykę krzyżowania, w każdym miocie mogą ujawnić się charakterystyczne cechy obydwu ras. Z tego powodu wielki nacisk kładziony jest na typ i rozmiar Petit'ów, zwłaszcza w tych krajach, gdzie hodowcy usiłują osiągnąć ideał.

Jak już wcześniej wspomniano, Petit'y były bardzo popularnymi gończymi we Francji przez prawie wiek. Osiągnęły one także uznanie w klubach hodowlanych Kanady, Wielkiej Brytanii, a ostatnio Stanów Zjednoczonych.